กฤติน

ผมมีวิธีดู UX ที่ต่างออกไป คือไม่ได้ถามว่าเว็บมีอะไรบ้าง แต่ถามว่า “ในหนึ่งหน้าจอ ผู้ใช้ต้องตัดสินใจกี่เรื่องพร้อมกัน”

นี่คือเรื่อง Cognitive Load โดยตรง

สมมติหน้าเดียวมีเมนู 8 ตัว, Banner 3 ชิ้น, การ์ด 20 รายการ, ปุ่มกิจกรรม, Pop-up และไอคอนลอยอีก 2 จุด ถึงทุกอย่างจะมีเหตุผลของมันเอง แต่สมองผู้ใช้ไม่ได้ประมวลผลแต่ละชิ้นแยกกัน มันรับเป็น “ความยุ่ง” ก้อนเดียว

UFAGM ควรแบ่งการตัดสินใจเป็นชั้น

ผมจะจัดเป็นประมาณนี้:

ชั้นที่ 1 — ฉันอยู่หมวดไหน
ตอบด้วย H1 และ Navigation

ชั้นที่ 2 — ฉันเลือกอะไรได้บ้าง
เหลือเฉพาะตัวเลือกหลัก

ชั้นที่ 3 — ถ้าสนใจค่อยเปิดรายละเอียด
ไม่จำเป็นต้องโชว์ทุกข้อมูลทันที

การทำ Progressive Disclosure แบบนี้สำคัญกับเว็บที่มีหลายหมวดมาก เพราะช่วยให้หน้าไม่รู้สึกแน่นแม้เบื้องหลังมีข้อมูลจำนวนมาก

ตัวอย่างเช่น หน้าคาสิโน ไม่ควรพยายามอธิบายทุกหมวดจนจบในหน้าเดียว ถ้าคนสนใจรายละเอียดเฉพาะก็สามารถไปยัง หน้าบาคาร่า ต่อได้

จุดที่ผมให้คะแนนดี

โครงสร้าง UFAGM มีโอกาสลด Cognitive Load ได้ดี เพราะแยก Search Intent ค่อนข้างเด็ดขาด หน้าหมวดไม่จำเป็นต้องทำหน้าที่ของ About, Review หรือ Promotions พร้อมกัน